FANDOM


Zalążek

Z.A.L.Ą.Ż.E.K
Ta strona to Zaniedbany Artykuł - Ludzie widzĄ, Że Ewidentnie Krótki. Jeśli możesz - rozbuduj ją!


Operacja: M.I.Ł.O.Ś.Ć to pierwszy segment pięćdziesiątego pierwszego odcinka, stanowiącego część czwartego sezonu.

StreszczenieEdytuj

Numer 3, ku swojej wielkiej radości, występuje w głównej roli w szkolnym musicalu. Niestety niewinne przedstawienie zmienia się w walkę o przetrwanie z powodu spisku Rozkosznej Gromadki Z Samego Końca Alei.

Opis fabułyEdytuj

Odcinek zaczyna się od muzycznej części, przedstawiającej szkolne przedstawienie. Scenografia wygląda jak bar. Numer 3 gra dziewczynę zakochaną w członku wrogiego gangu. Najpierw śpiewa piosenkę o miłości. Następnie inni członkowie jej gangu - grani przez Numer 1, Numer 2 i Numer 5 oraz inne dzieci z Podstawówki Gallagher - próbują powstrzymać ją przed udaniem się na spotkanie z ukochanym. Ona jednak ignoruje ich ostrzeżenia i wychodzi z baru. Spotyka się z chłopakiem, granym przez Rozkoszną Gromadkę, noszącą pojedynczy strój. Mają się pocałować, ale w tej chwili na scenę wpada Numer 4, nieświadomy tego, że wszystko to jedynie sztuka teatralna. Rzuca się on na Rozkoszną Gromadkę po czym pyta Numer 3 co właściwie skłoniło ją aby się z nimi zadawać. W tym momencie jednak zauważa na widowni swoich rodziców. Przyjaciele wyjaśniają mu, że to wszystko szkolne przedstawienie, a Numer 3 krzyczy na niego za zrujnowanie jej wielkiego finału.

W tym momencie jednak Rozkoszna Gromadka oświadcza, że oni przygotowali swój własny finał. Jeden z elementów dekoracji zmienia się w ogromnego robota. Rozkoszna Gromadka przyznaje, że przekupili reżysera, aby pozwolił im zagrać główną rolę - wszystko w celu udowodnienia obecnym na widowni rodzicom, że to Gromadce należy się ich miłość, podziw i szacunek. Chcą też zagarnąć nagrodę dla najlepszego aktora pozbywając się konkurencji.

Rozkoszna Gromadka szykuje się do wystrzału z zamontowanego na robocie działa, jednak przerywa im Kuki, prosząca, by zaśpiewać jeszcze finałową piosenkę. Rozkoszna Gromadka jednak nie zgadza się i strzela. Numer 4 musi zepchnąć zasmuconą Numer 3 z linii strzału. Numer 5 zabiera się za ewakuację zgromadzonych na scenie dzieci. Numer 2 w tym czasie za pomocą Modułu Świetlnego przejmuje kontrolę nad reflektorami, zmieniając je w lasery celujące w robota Rozkosznej Gromadki. Ci jednak włączają tarczę, bez problemu odbijającą wiązki laserowe.

Znienacka na scenę wbiega Kuki, usiłująca odśpiewać ostatnią piosenkę. Znów ratuje ją Numer 4. Gdy pyta ją, co właściwie wyprawia, Numer 3 tłumaczy, że przez dwa tygodnie czekała i ćwiczyła do tego występu i nie chce, aby poszło to na marne. W tym momencie laser trafia w nich oboje.

Odbita wiązka uderza wreszcie w reflektory. Rozkoszna Gromadka jest przekonana, że to oznacza ich ostateczne zwycięstwo, jednak naruszona konstrukcja odrywa się od sufitu i spada, miażdżąc ich robota.

Numer 1 odwraca się i dostrzega zdezorientowaną widownię. Jednak z tyłu podnosi się jego ojciec i zaczyna bić brawo. Zachęceni jego przykładem, pozostali rodzice idą w jego ślady, co przeradza się w owację na stojąco.

Po występie Numer 3 siedzi samotnie i płacze na krawędzi sceny, gdzie znajduje ją Wally. Numer 3 tłumaczy, że miała nadzieję, że będzie miała okazję zaśpiewać swoją finałową piosenkę. Numer 4 niechętnie godzi się zaśpiewać piosenkę razem z nią, aby ją pocieszyć. Odcinek kończy się sceną, w której Wally i Kuki próbują śpiewać piosenkę razem (pomimo oporu ze strony Wally'ego)

Bohaterowie w odcinkuEdytuj

GłówniEdytuj

DrugoplanowiEdytuj

PoboczniEdytuj

AntagoniściEdytuj

PiosenkiEdytuj

Ponieważ fabuła skupia się na szkolnym musicalu, w odcinku pojawiają się trzy piosenki:

CiekawostkiEdytuj

  • Przedstawiany przez uczniów musical to parodia przedstawienia West Side Story